پست مدرنیسم: مقدمه مختصر

پسامدرنیسم اصطلاحی است که برای توصیف طیف گسترده ای از پدیده های فرهنگی ، اجتماعی و فکری که در اواخر قرن بیستم پدید آمده است ، استفاده شده است. این یک جنبش پیچیده و چند جانبه است که بسیاری از فرضیات و ارزش های مدرنیته را به چالش می کشد ، از جمله ایده پیشرفت ، عقل ، حقیقت و عینیت. در این مقاله ، ما با بررسی ویژگی های کلیدی ، ریشه ها و پیامدهای آن ، مقدمه ای کوتاه برای پست مدرنیسم ارائه خواهیم داد.

منشأ پست مدرنیسم

منشأ پسامدرنیسم را می توان به اواسط قرن بیستم ردیابی کرد که تعدادی از جنبش های فکری و فرهنگی شروع به به چالش کشیدن پارادایم های غالب مدرنیته کردند. این جنبش ها شامل اگزیستانسیالیسم ، ساختارگرایی ، ساختارشکنی ، فمینیسم ، چندفرهنگی و پس از استعمار بود. هر یک از این جنبش ها دیدگاه منحصر به فرد خود را در جهان داشتند اما یک انتقاد مشترک از ادعاهای مدرنیته در مورد حقیقت جهانی و دانش عینی را به اشتراک گذاشتند.

یکی از تأثیرگذارترین چهره های توسعه اندیشه پسامدرن ، فیلسوف فرانسوی ژان-فرانسوا لیوتارد بود. لیوتارد در کتاب خود “شرایط پست مدرن: گزارش دانش (1979))

اظهار داشت که روایت های بزرگ مدرنیته (مانند پیشرفت یا رهایی) در مقابل افزایش تنوع و پیچیدگی در جامعه معاصر اعتبار خود را از دست داده است. وی اظهار داشت که ما به روشهای جدیدی برای تفکر در مورد دانش نیاز داریم که بازتر و کثرت گرا هستند.

ویژگی های اصلی پسامدرنیسم

پسامدرنیسم با چندین ویژگی کلیدی مشخص می شود:

1. شک و تردید نسبت به روایت های بزرگ: پست مدرنیست ها این ایده را رد می کنند که یک حقیقت جهانی یا روایت وجود دارد که می تواند همه چیز را توضیح دهد. در عوض ، آنها بر اهمیت چندین دیدگاه و دانش محلی تأکید می کنند.

2. ساختارشکنی: پسامدرنیست ها از ساختارشکنی به عنوان روشی برای تجزیه و تحلیل متون و مصنوعات فرهنگی استفاده می کنند. این شامل تجزیه متون به قسمت های تشکیل دهنده آنها برای آشکار کردن معانی یا تضادهای پنهان است.

3. طنز: پست مدرنیست ها اغلب از طنز به عنوان راهی برای نقد هنجارها یا ارزشهای فرهنگی غالب استفاده می کنند.

4- بازیگوشی: پست مدرنیست ها اغلب استراتژی های بازیگوش یا خرابکارانه را در کار خود به عنوان راهی برای به چالش کشیدن هنجارها یا کنوانسیون های تعیین شده به کار می گیرن

د.

پیامدهای جامعه

اندیشه پسامدرن در زمینه هایی مانند سیاست ، هنر ، ادبیات ، فلسفه و آموزش پیامدهای قابل توجهی برای جامعه داشته است. برخی از منتقدین معتقدند که ایده های پست مدرن با تضعیف ارزش ها و عقاید سنتی به نسبیت گرایی و نیهیلیسم اخلاقی کمک کرده است. برخی دیگر استدلال می کنند که پست مدرن با به چالش کشیدن هنجارها و کنوانسیون های مستقر ، امکانات جدیدی را برای خلاقیت و نوآوری باز کرده است.

نتیجه

پسامدرنیسم یک جنبش پیچیده است که فرضیات بسیاری راجع به ادعاهای مدرنیته به حقیقت جهانی و دانش عینی را به چالش می کشد. این امر بر دیدگاه های متعدد نسبت به روایت های بزرگ ، ساختارشکنی بر تجزیه و تحلیل ، طنز نسبت به اخلاص ، بازیگوش بودن نسبت به جدی بودن تأکید دارد. در حالی که در برخی موارد به دلیل کمک به نسبیت گرایی اخلاقی یا نیهیلیسم مورد انتقاد قرار گرفته است ، اما امکانات جدیدی را برای خلاقیت و نوآوری در دیگران باز کرده است.